Yeryüzünü paylaştığımız her canlı, bize verilmiş bir emanettir. Kimi zaman bir kuşun kanadında, kimi zaman bir kedinin bakışında, kimi zaman da susuz kalmış bir hayvanın hâlinde Allah’ın yarattığı eşsiz güzellikleri görebiliriz.
İslâm, hayvanlara karşı merhameti ve güzel muameleyi emreder. Peygamber Efendimiz (asm), hayvanlara iyi davranmayı teşvik etmiş; onlara eziyet edilmesini, aç ve susuz bırakılmasını hoş görmemiştir. Bir hayvana yapılan iyiliğin sevap, zulmün ise büyük vebal olduğunu bildiren hadisler, bize merhametin sınırlarını gösterir.
Bazen bir kap su, bazen biraz yiyecek, bazen de bir canlının hayat alanına saygı göstermek… Küçük gördüğümüz bu davranışlar, aslında kalbimizdeki merhametin tecellisidir. Çocuklarımıza hayvanları sevmeyi ve korumayı öğretmek de onlara şefkati, emanete sahip çıkmayı ve yaratılmış olana saygıyı göstermektir.
Bize muhtaç olan her canlı, kalbimizdeki merhameti büyütmek için sessiz bir vesiledir. Unutmayalım ki biz yeryüzünün sahibi değil, emanetçisiyiz. Her can bir emanettir ve emanet, merhametle korunur.
