Tesettür, İslam’ın hayatımıza kazandırdığı edep, iffet ve kulluk anlayışının bir parçasıdır. Mümin için bu sorumluluk, yalnızca dış görünüşten ibaret değildir; bakışa, söze, davranışa ve hayatın bütününe uzanan bir ahlak anlayışını da beraberinde getirir. Nitekim Kur’ân-ı Kerîm’de önce erkeklere, ardından kadınlara bakışlarını korumaları ve iffetli olmaları emredilir. Bu hakikat, tesettür meselesinin yalnızca kadının kıyafetine indirgenemeyeceğini açıkça gösterir.
Ne var ki tesettür, zaman zaman bir insanın eğitim hayatına, mesleğine ve toplumsal varlığına engel teşkil eden bir mesele hâline getirilmiştir. Oysa ilim öğrenmek, insanın kabiliyetlerini geliştirmek ve öğrendikleriyle başkalarına faydalı olmak, kıymetli bir gayrettir.
Kadınların eğitim hakkını konuşurken onların yalnızca karşılaştıkları engelleri değil, ortaya koydukları başarıları da görmeliyiz. İlimle yükselen, mesleğini hakkıyla yapan, ailesine ve topluma fayda sağlayan tesettürlü kadınların varlığı; inanç ile eğitimin, mahremiyet ile toplumsal katılımın bir arada mümkün olduğunu gösteriyor.
İnsanın inancı ile eğitimi arasında duvarlar örmek yerine, her ikisinin de gelişebileceği bir anlayışı geliştirebiliriz.
Temennimiz; ilim yolunun hiçbir inançla gölgelenmediği, hürriyetin adaletle anlam kazandığı bir anlayışın var hâkim olmasıdır.







