Tefekkür Dünyası

Gecenin nur-u bediisi

Ey gecenin karanlığında ışık saçan kamer!

Bilsen ki sen, asırlar boyu, ne tür ithamlara maruz kaldın! Kimi zaman türlü türlü şekillere girerek insanlara yol gösteren bir harita oldun. Kimi zaman, yakamoz iken âşıkların iltifatına mazhar oldun. Kimi zaman da, aklını kullanamayan, cehennem derekelerinde debelenen insanların zihninde bir ma’bud konumunda oldun. Kendisinden medet beklenilen bir ma’bud…

Halbuki seni de yaratan bir Zat vardı ve o Zat, seni yarattığı gibi bütün mahlukatı da dest-i kudreti ile yaratmıştı ve o Kudret-i Ezeliye, ahir zamanda gönderdiği Furkan-ı Azim’inde zikretmişti seni. Sureye ismin verilmişti ey kamer, “Kıyamet yaklaştı ve ay yarıldı”(1)

Habib-i Zişan’ına (asm) mucize eylemişti seni. Her ne kadar senin zahiri yüzünde sekenelerin yoksa da, Cenab-ı Hakk’ın melaikeden olan sekeneleri vardı. Fakat maddede tevaggul etmiş, güya fünunu gayet derece iyi bilen “insan” sıfatı altında bazı beşerler sana haksızlık ediyorlar…

Senin Halık’ını, Müdebbirini, Müdevvirini tanımıyorlar ve eblehane hareket ediyorlar. Hâlbuki sen sema yüzünde asılı bir kandil idin, sen âlemlerin sultanının mevcudiyetine ve vahdetine en zahir bir burhan idin. Ey kamer! Sen tıpkı bir nur idin. Sen esma-i nurun bir tecellisi idin. Sen ecram-ı semaviye kesreti içinde, gecenin koyu karanlığında nur ve ışık saçan bir şems idin. Vahdaniyet ve ehadiyetin bir nişanesi idin. Sen hakikat güneşinden telemmu etmiş bir hüccet idin. Fakat kafa midesini dolduramayanlar seni anlamadılar. Ve sen asırlar önce, Nebiyy-i Ekrem’in (asm) haber verdiği “İslâm, şüphesiz garip olarak başladı ve günün birinde garip hale dönecektir.”(2) sırrına bir temsil idin.

Zira senin de fezada pek çok arkadaşın vardı yine de yalnız kalmıştın. Sen Cenab-ı Hakkın sıfat-ı iradesine mazhar idin. Ve tıpkı bir asker gibi onun emrine imtisal etmiştin. İnsanlar senin güzelliğine bakmışlardı fakat senin, Cemil-i Zülcemalin esmasından tecelli eden cilvesine bir ayine olduğunu görememişlerdi. Ve sen yalnız kalmıştın, her gece tekrar tekrar doğmuştun. Nihayet çok az bir kısmı müstesna yine de senin Sanii’ni göremediler ve görmüyorlar ey kamer!

Dipnotlar:

1.Kamer/1

2.Müslim, iman 32

Bir Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*