İbret Levhaları

“Tarif ettiği Zât, son peygamberdir!”

“Hüsn-ü sîret ve cemâl-i sûret ile mümtaz bir zâtı görüyoruz ki, elinde mu’ciznümâ bir kitap, lisânında hakâikâşinâ bir hitâb, bütün benîâdem’e, belki cin ve inse ve meleğe, belki bütün mevcudâta karşı bir hutbe-i ezeliyeyi tebliğ ediyor.”

Bediüzzaman

 

     “Tarif ettiği Zât, son peygamberdir!”

Efendimiz, sâdık dostu ile hicret yolculuğunda iken Mekke’nin Kudeyd bölgesinde bir çadırın önünden geçiyorlardı. Çadırda yaşayan Ümmü Mabed, gündüzleri hep çadırın dışında oturur, gelen geçen yolculara ikramda bulunurdu. Efendimiz çadıra yanaştı ve sordu:

“Süt bulunur mu?”

“Yoktur vallahi!”

Efendimiz çadırın yakınında küçük, zayıf bir hayvan gördü:

“Bu nedir?”

“O sürüden geri kalmış zayıf, dermansız, kısır bir koyundur.”

“Onu sağmama izin verir misiniz?”

“Onda süt bulamazsın, ama madem istiyorsun, sağ!”

Efendimiz mübarek ellerini keçiye sürerek dua etti. Keçinin sütü birden bereketlendi. Efendimiz çevresindekilere ikram etti ve kana kana içtiler, daha sonra kendisi de içti ve Ümmü Mabed’in kaplarını o süt ile doldurdu. Hayır dualarıyla yollarına devam ettiler.

Ümmü Mâbed az sonra gelen eşine durumu anlattı. Eşi Ebû Mâbed, Efendimizin sîmasını sordu. Ümmü Mâbed anlatınca da:

“Bu senin tarif ettiğin zât, son peygamberdir!” dedi ve şükretti.

Daha sonra Ebû Mâbed eşini ve küçük çocuğunu alarak Medine’ye gitti ve hep beraber İslâm ile şereflendiler.

Efendimizin vefatından sonra, Ümmü Mâbed Hz. Ebu Bekir’in halifeliği döneminde, ziyaretine gitti. Ebu Bekir (ra), Ümmü Mâbed’i gördüğünde Efendimiz ile hicret yolculuğunu hatırladı, gözleri doldu. Ümmü Mabed’e hâl ve hatrını sorarak ikramda bulundu.

Rivâyetlere göre Hz. Ömer (ra) dönemindeki şiddetli kıtlıkta bile, Ümmü Mabed’in mübarek koyunu sabah, akşam bolca süt vermiş, Ümmü Mabed ise onunla ikramda bulunmaya devam etmiştir.

Bir Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*