İbret Levhaları

En şefkatli baba

“Peder ve validenin arzuları pek mühimdir.

Kur’ân-ı Hakîm bir âyet-i kerimede, beş tarzda onlara karşı şefkat ve hürmete emreder.”

Bediüzzaman Said Nursi

Uhud mağlubiyeti neticesinde bir çok çocuk ye­tim kalmıştı. Bunlardan biri de Büceyr isminde bir çocuktu.

Peygamberimizin (asm) huzuruna ağlayarak gir­miş, babasının şehit olduğunu söylemişti. Büceyr’in bu haline üzülen şefkat Peygamberi (asm):

“Ey sevimli çocuk!.. Ne diye ağlayıp duruyorsun? Baban ben, annen de Âişe olursa razı olmaz mısın?” dedi.

Bu teklif karşısında henüz şefkate muhtaç yaşta bulunan Büceyr’in gözlerinin içi güldü. Üzüntüsünü bir anda unuttu. Babasız kalmanın verdiği eziklik duygusundan kurtularak:

“Babam, anam sana feda olsun yâ Resûlallah!.. Razı olurum elbet!..” diye bağırdı.

Resûli Ekrem (asm), şefkatli elleriyle sevimli ço­cuğun başını okşadı ve aralarında şöyle bir konuş­ma geçti:

“Adın ne?”

“Büceyr… “

“Hayır!.. Sen, Beşir’sin!”

Peygamberimizin (asm) kendisine verdiği yeni ismiyle Beşir, yıllar sonra şöyle demişti:

“Başımda Resûlullah’ın elinin değdiği yerlerdeki saçlarım siyah kaldı, diğer taraftaki saçlarım ağardı. Dilimde pelteklik vardı; onunla (asm) konuştuğum andan itibaren geçti gitti!”

Bir Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*