İbret Levhaları

Ashabı bir yıl boyunca güldüren şaka

“Helâl dairesi geniştir, keyfe kâfi gelir. Harama girmeye hiç lüzum yoktur. Ferâiz-i İlâhiye ise hafiftir, azdır. Allah’a abd ve asker olmak, öyle lezzetli bir şereftir ki, tarif edilmez.”

                                                         Bediüzzaman Said Nursi

 

Hz. Ebu Bekir (ra) bir kervan ile ticaret amacıyla Busra’ya doğru yola çıktı. Beraberinde Bedir Savaşına katılan Sahabelerden olan; Nuayman ve Süveybıt b. Harmele de vardı.

Süveybıt kervanın azık işlerine bakıyordu. Bir gün Nuayman ondan yemek isteyince:

“Şimdi sırası değil. Ebu Bekir gelsin, sonra vereyim…” dedi.

Bu cevaba sessiz kalan Nuayman, ona bir şaka yapmayı planladı ve başka bir kervan kabilesinin yanına gitti. Kervanda satılık develer bulunuyordu. Nuayman, kervana:

“Benim Arap soylu, genç ve güçlü bir kölem vardır. Satın almak ister misiniz?” diye sordu.

Kervandakiler:

“İsteriz” dediler.

Nuayman devam etti:

“Fakat çok çenelidir. Hatta size “Ben köle değilim” bile diyebilir. Bu sizin için sorun olacaksa şimdiden söyleyin de alışverişe girişmeyelim. Çünkü sonra bana karşı şımarıklığı artabilir.”

Kervandakiler bu uyarıya rağmen yine de almaktan vazgeçmediler. Karşılığında on genç deve vererek satın aldılar.

Nuayman da develeri önüne katıp kervan ile beraber kendi kervanının yanına geldi. Suveybıt’ı göstererek:

“İşte benim kölem budur” dedi.

Süveybıt her ne kadar:

“Yalancıdır, ben köle değilim!” dediyse de ona inanmadılar ve:

“Senin böyle diyeceğini biz daha önceden biliyorduk” dediler ve Süveybıt’ın boynuna bir ip takarak onu çeke çeke götürdüler.

Daha sonra Ebu Bekir (ra) geldi. Ona durumu anlattılar. Ebu Bekir (ra), kervandan birkaç kişi yanına alarak diğer kervanın yanına gitti. Durumu izah edip develeri verdi, Süveybıt’ı aldı.

Daha sonra bu meseleyi Peygamber Efendimize anlattılar. Peygamber Efendimiz (asm) ile ashabı bu meseleyi bir yıl boyunca hatırlayıp güldüler.

Leave a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

*