Kelimat Çiçekleri

Yeryüzünde süzülen zarif nebat

 

Gökyüzüne müheyyadır onlar. Geceleri yıldız­larla hasbihalleri vardır. Gündüzleri ise güneşle sıcacık muhabbetleri. Yerdeki karıncadan gök­teki kuşa kadar herkese kucak açarlar. Gövdeleri kalınsa da dalları ve yaprakları ince ve zariftir. Müjdecidirler. Baharın gelişi dallarında açan çi­çeklerden öğrenilir. Yazın bitimi ve güzün haber­cisi de yine onlardır. Bin dalından bin yaprak dö­külürken düşündürürler insanoğlunu. Öyle ya… Elbet bu âlemden bir gidiş olacaktır.

Mevsim fark etmeksizin rüzgârla hemhâl olurlar. Rüzgâr estikçe sallanırlar öne, arkaya, sağa, sola… Hû nâmeleri yükselir kâinata. Kuş­lar, cırcır böcekleri dahil olurlar bu şehrâyine… Gece uyanık ademoğlu da izler bu ahvâli pence­resinden. Ve zikirdaş olurlar birbirlerine.

Dimdik olmak isterler, fıtratlarında bu vardır. Ancak onları yaratan Rableri “Eğil ve bu şekilde büyü” derse, şevkle hemen emre uyarlar. Bu yüz­den kimi yere uzanmıştır, kimi secdeye kapan­mıştır. Eğri görünüşleri yanıltmasın sizi. Hepsi emre dosdoğru uymuştur.

Bir de sırdaştır onlar. Her daim arkadaştır ve dostturlar. Yaprak yaprak dua ederler sizinle be­raber. Kabaca veya büyükçe gören vardır belki onları… Ama tüm ağaçlar yeryüzünde süzülen zarif birer nebattır…

Bir Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*